تأیید هویت (KYC) در رمزارز چیست؟
تعریفKYC (Know Your Customer یا «مشتری خود را بشناس») روندی است که یک خدمت مالی با آن هویت مشتریانش را تأیید میکند، معمولاً با بررسی مدرک هویتی، یک سلفی و گاهی مدرک آدرس. در رمزارز، صرافی‌ها و پلتفورم‌های P2P تأیید هویت می‌خواهند؛ کیف پول شخصی نه.
چرا خدمات رمزارز تأیید هویت می‌خواهند؟
KYC بخشی از قواعد مبارزه با پولشویی (AML) است. کسب‌وکارهای زیر نظارتی که رمزارز را با پول عوض می‌کنند باید بدانند با چه کسی سروکار دارند، فعالیت مشکوک را زیر نظر بگیرند و در بسیاری از کشورها برخی معلومات را به مقام‌های مسئول گزارش دهند.
تأیید هویت به مبارزه با کلاه‌برداری هم کمک میکند، مانند استفاده از حساب‌های بانکی دزدیده‌شده برای خرید رمزارز. در پلتفورم‌های P2P یعنی هر دو طرف از حسابی به نام خودشان می‌پردازند و به همان حساب پول می‌گیرند.
تأیید هویت معمولاً چه می‌خواهد؟
شرط‌ها به کشور و خدمت بستگی دارد و حدها اغلب با تأیید بیشتر، مرحله‌به‌مرحله بالا می‌روند. فقط در اپ یا ویبسایت رسمی تأیید هویت کنید و هرگز عکس مدرک خود را برای کسی که به نام پشتیبانی با شما تماس می‌گیرد نفرستید.
- یک مدرک هویتی رسمی، مانند تذکره یا پاسپورت
- یک سلفی یا ویدیوی کوتاه برای مقایسهٔ چهرهٔ شما با مدرک
- نام کامل و تاریخ تولد، و گاهی آدرس
- برای حدهای بالاتر، مدرک آدرس یا منبع پول
کدام کارهای رمزارزی تأیید هویت می‌خواهند؟
ساختن و استفاده از کیف پول شخصی هیچ KYC نمی‌خواهد: کیف پول یک نرم‌افزار روی موبایل شماست و بلاک‌چین نام شما را نمی‌داند. تأیید هویت جایی پیدا میشود که رمزارز به نظام بانکی می‌رسد.
- کیف پول شخصی: بدون KYC
- صرافی متمرکز: تقریباً در هر بازار زیر نظارت، KYC لازم است
- پلتفورم P2P: معمولاً لازم است، چون پول بانکی جابه‌جا میشود
- صرافی غیرمتمرکز: قراردادهای هوشمند هویت را بررسی نمی‌کنند
تأیید هویت در ولتیفای
برای ساختن کیف پول ولتیفای، ارسال و دریافت، با شمارهٔ تلیفون، ایمیل یا نام ثبت‌نام نمی‌کنید. خرید و فروش P2P با پول محلی به تأیید هویت با تذکره یا پاسپورت نیاز دارد، چون پول بانکی جابه‌جا میشود و حساب بانکی‌ای که استفاده میکنید باید به نام خود شما باشد.
