امن‌ترین روش نگهداری تتر چیست؟
خیلی‌ها بخشی از پس‌اندازشان را به تتر نگه می‌دارند، پس امن نگه داشتنش اهمیت زیادی دارد. امنیت تتر به سه چیز بستگی دارد: کلیدش دست کیست، از آن چطور پشتیبان گرفته‌ای و موقع ارسال چقدر دقیقی. این راهنما هر سه را قدم‌به‌قدم مرور میکند.
حساب صرافی یا کیف پول شخصی؟
تتر را به دو شکل اصلی می‌شود نگه داشت: در حساب یک صرافی یا در کیف پول شخصی (غیرامانی). فرق اصلی‌شان این است که کلید خصوصی دست کیست.
در صرافی، کلیدها دست شرکت است و تو فقط موجودی‌ای در حساب کاربری‌ات می‌بینی. اگر صرافی حسابت را محدود یا مسدود کند، هک شود، دچار مشکل مالی شود یا برداشت را موقتاً ببندد، به تترت دسترسی نداری.
محدود شدن حساب همیشه به خطای تو ربطی ندارد. بعضی صرافی‌ها بر اساس کشور کاربر، قوانین خودشان یا درخواست‌های قانونی حساب‌ها را محدود می‌کنند، گاهی بدون هشدار قبلی. برای تتری که فعلاً قصد معامله‌اش را نداری، این وابستگی ریسکی اضافه است.
کیف پول شخصی؛ امنیت در دست خودت
در کیف پول شخصی، تتر روی بلاکچین در آدرس خودت است و کلیدش فقط روی گوشی خودت. هیچ شرکتی نمی‌تواند حسابت را ببندد یا موجودی‌ات را جابه‌جا کند، چون حسابی در کار نیست. در عوض، مسئولیت نگهداری عبارت بازیابی کاملاً با خودت است.
برای مبالغ خیلی بزرگ که مدت‌ها دست نمی‌زنی، بعضی‌ها کیف پول سختافزاری (کیف پول سرد) را ترجیح می‌دهند که کلید را از اینترنت دور نگه می‌دارد. یک کار ساده‌ی دیگر هم کمک میکند: تتر پس‌انداز را در کیف پولی جدا از کیف پول خرج روزمره نگه دار.
پشتیبان ۲۴ کلمه؛ مهم‌ترین کار
عبارت بازیابی ۲۴ کلمه‌ای کلید همه‌ی دارایی‌هایت است. هر کس آن را داشته باشد تترت را دارد، و اگر گمش کنی، هیچ‌کس نمی‌تواند کیف پولت را برایت برگرداند.
- ۲۴ کلمه را به ترتیب روی کاغذ بنویس و جای امن نگه دار؛ برای مبالغ بزرگ، یک نسخه‌ی فلزی هم فکر خوبی است.
- هیچ‌وقت از آن عکس، اسکرین‌شات یا نسخه‌ی دیجیتال نگیر؛ نه در فضای ابری، نه در پیام‌رسان.
- پیش از واریز مبلغ زیاد، یک بار بازیابی را از روی کاغذ امتحان کن.
- آن را به هیچ‌کس نده، حتی کسی که خودش را پشتیبانی معرفی میکند.
پیش از هر ارسال، آدرس را کامل چک کن
بیشتر تترهایی که از دست می‌روند هک نمی‌شوند؛ با یک ارسال اشتباه یا یک فریب از دست می‌روند. چک کردن آدرس، شبکه و مبلغ پیش از تأیید ساده‌ترین محافظت است.
یکی از ترفندهای رایج، مسموم کردن آدرس است: کلاهبردار از آدرسی که اول و آخرش شبیه آدرس آشنای توست، تراکنشی بی‌ارزش به تو می‌فرستد تا در تاریخچه‌ات بنشیند. اگر دفعه‌ی بعد آدرس را از تاریخچه کپی کنی، ممکن است تتر را به او بفرستی.
آدرس را از منبع اصلی بگیر و همه‌ی حروفش را چک کن، نه فقط چند حرف اول و آخر را. برای مبلغ بزرگ به گیرنده‌ی تازه، اول مقدار کمی بفرست و بعد از رسیدن، بقیه را.
کلاهبرداری‌های رایج را بشناس
کلاهبردارها بیشتر از هک کردن، روی عجله و اعتماد تو حساب می‌کنند. این نشانه‌ها را جدی بگیر:
- هر کسی، با هر عنوانی، که عبارت بازیابی‌ات را بخواهد
- اپ کیف پولی که از لینک ناشناس در پیام‌رسان‌ها دانلود می‌شود، نه از سایت رسمی
- توکن یا ایردراپ ناشناسی که برای «دریافت جایزه» می‌خواهد تراکنشی را امضا کنی
- درخواست امضای مجوز خرج (approve) برای قراردادی که نمی‌شناسی؛ این مجوز می‌تواند اجازه‌ی برداشت تترت را بدهد
- وعده‌ی سود تضمینی یا دوبرابر شدن پول
ریسک مسدودسازی توسط صادرکننده
صادرکننده‌ی تتر از نظر فنی می‌تواند تتر یک آدرس مشخص را مسدود کند. این امکان در خود قرارداد تتر روی شبکه‌ها وجود دارد و به نوع کیف پول ربطی ندارد؛ معمولاً در پرونده‌های مرتبط با هک، کلاهبرداری یا درخواست‌های قانونی به کار رفته است.
نه کیف پول شخصی جلوی این ریسک را می‌گیرد و نه صرافی. از منبع‌های مشکوک تتر نگیر و بدان که تصمیم درباره‌ی اینکه چه سهمی از دارایی‌ات تتر باشد با خودت است؛ فقط این تصمیم را با شناخت این ریسک بگیر.
نگهداری تتر در ولتیفای
ولتیفای کیف پول شخصی است: کلید روی گوشی خودت ساخته می‌شود و با کلیدی در Android Keystore رمزگذاری می‌شود. باز کردنش با اثر انگشت یا رمز است و خود رمز هیچ‌جا ذخیره نمی‌شود. صفحه‌های عبارت بازیابی جلوی اسکرین‌شات را می‌گیرند و آدرس کپی‌شده بعد از ۶۰ ثانیه از کلیپ‌بورد پاک می‌شود.
در صفحه‌ی بررسی، ولتیفای آدرس‌های مشابه و جعلی و عوض شدن آدرس پشت یک @شناسه را هشدار می‌دهد. می‌توانی کیف پول شخصی و پس‌انداز را جدا نگه داری تا تتر پس‌اندازت از ارسال‌های روزمره دور بماند.
