رمزارز (ارز دیجیتال) چیست؟
تعریفرمزارز یا ارز دیجیتال پولی دیجیتال است که به‌جای حساب بانکی روی بلاک‌چین زندگی میکند. مالکیت آن با کلیدهای رمزنگاری ثابت میشود؛ پس هر کسی کلید خصوصی را داشته باشد، بدون اجازهٔ بانک یا شرکتی میتواند سکه‌ها را خرج کند.
رمزارز چطور کار میکند؟
رمزارز با یک دفتر عمومی و یک جفت کلید کار میکند. بلاک‌چین هر موجودی و هر انتقال را ثبت میکند، آدرس عمومی شما جایی است که پول را دریافت می‌کنید و کلید خصوصی شما هر پرداخت را امضا میکند تا ثابت شود از طرف شماست.
هیچ‌کس بدون این امضا نمی‌تواند سکه‌های شما را خرج کند و تراکنشی که تأیید شد، برگشت‌پذیر نیست. همین رمزارز را هم قدرتمند میکند و هم بی‌گذشت: نه پس‌گرفتن پرداخت در کار است و نه بازنشانی رمز.
انواع اصلی رمزارز
رمزارزها در چند گروه کلی جا می‌گیرند و این تفاوت هنگام فرستادن یا نگه‌داشتن آن‌ها مهم است:
- سکه‌های اصلی شبکه مانند بیتکوین (BTC)، اتر (ETH)، تون‌کوین (TON) و TRX که فیس بلاک‌چین خودشان را می‌پردازند
- توکن‌هایی که با قرارداد هوشمند روی یک بلاک‌چین ساخته می‌شوند، مانند تتر روی ترون یا روی تون
- استیبلکوینها، توکن‌هایی که طوری ساخته شده‌اند که ارزش پولی مانند دالر امریکا را دنبال کنند
- دارایی‌های توکنی‌شده، مانند توکن طلا که پشتوانه‌اش طلای فزیکی است
خطرهایی که پیش از خرید باید بدانید
خطر اصلی رمزارز نوسان قیمت است: بیشتر سکه‌ها می‌توانند در یک روز به‌شدت بالا یا پایین بروند؛ پس فقط پولی را به رمزارز تبدیل کنید که از نوسانش نگران نیستید. استیبلکوینها بسیار کمتر نوسان دارند، اما به ذخایر صادرکنندهٔ خود وابسته‌اند.
خطرهای دیگر عملی‌اند. پولی که به آدرس یا شبکهٔ اشتباه فرستاده شود معمولاً از دست می‌رود، کلاهبرداران خود را پشتیبانی یا مشاور سرمایه‌گذاری جا می‌زنند و هر کسی عبارت بازیابی شما را ببیند، میتواند کیف پول شما را خالی کند.
رمزارز را کجا نگه داریم؟
رمزارز را می‌توانید نزد یک شرکت، مانند حساب صرافی، یا در کیف پول شخصی که کلیدش دست خودتان است نگه دارید. در حالت اول به این اعتماد می‌کنید که شرکت ورشکست نشود و اجازهٔ برداشت بدهد؛ در حالت دوم، مسئولیت عبارت بازیابی با خود شماست.
ولتیفای کیف پول شخصی است: کلیدهای شما روی موبایل خودتان می‌ماند و هر موجودی به افغانی نشان داده میشود و مقدار دقیق رمزارز در کنارش.
