کیف پول یا صرافی: رمزارز خود را کجا نگه دارید؟
خریدن رمزارز در صرافی و گذاشتنش همان‌جا آسان‌ترین راه است و برای بعضی‌ها مدتی هم جواب میدهد. اما موجودی در صرافی با سکه‌هایی که در کیف پول خودتان است یکی نیست. در این نوشته فرق این دو را می‌بینید و این‌که چطور تصمیم بگیرید.
در هر حالت واقعاً مالک چه هستید؟
وقتی رمزارز در صرافی است، کلیدهای خصوصی نزد صرافی است و شما فقط طلبی از آن دارید، تقریباً مثل موجودی بانکی. وقتی رمزارز در کیف پول غیرامانی است، کلیدها روی دستگاه شماست و سکه‌ها مستقیم روی بلاک‌چین در اختیار خود شما هستند.
هر دو یک عدد روی صفحه نشان می‌دهند. فرق وقتی پیدا می‌شود که مشکلی پیش آید.
کلید نداری، سکه نداری
«کلید نداری، سکه نداری» یک گفتهٔ مشهور در دنیای رمزارز است؛ یعنی هر کسی که کلیدهای خصوصی را دارد، در عمل دارایی را در اختیار دارد. اگر صرافی هک شود، ورشکست شود، برداشتها را متوقف کند یا حساب شما را مسدود کند، موجودی شما فقط به اندازهٔ توان و خواست آن صرافی برای پرداخت ارزش دارد.
این اتفاق در تاریخ رمزارز بارها رخ داده، هم برای شرکت‌های بزرگ و هم کوچک. نگه‌داری شخصی همین خطر را از میان می‌برد، هرچند مسئولیت‌های خودش را دارد.
نگه‌داری در صرافی: خوبی‌ها و بدی‌ها
- خوبی: خرید، فروش و معامله آسان است و اغلب به حساب بانکی وصل است
- خوبی: رمز عبور فراموش‌شده معمولاً قابل بازنشانی است
- بدی: صرافی می‌تواند برداشت را مسدود، محدود یا معطل کند
- بدی: هک و ورشکستگی می‌تواند دارایی مشتریان را به خطر بیندازد
- بدی: باید اسناد هویتی بدهید و دسترسی ممکن است به کشور شما بستگی داشته باشد
نگه‌داری در کیف پول شخصی: خوبی‌ها و بدی‌ها
- خوبی: فقط شما و هر وقت بخواهید، بدون اجازه از کسی، دارایی را جابه‌جا می‌کنید
- خوبی: حساب شرکتی وجود ندارد که مسدود شود و برای ساختن کیف پول ثبت‌نام لازم نیست
- خوبی: عبارت بازیابی معیاری اجازه میدهد به اپ کیف پول دیگری بروید
- بدی: اگر هم دستگاه و هم عبارت بازیابی را گم کنید، هیچ‌کس نمی‌تواند دارایی را بازگرداند
- بدی: آدرس یا شبکهٔ اشتباه را هیچ‌کس نمی‌تواند برگرداند
- بدی: نگهبان امنیت خودتان هستید، پس کلاهبرداران مستقیم سراغ شما می‌آیند
حساب صرافی چه وقت معقول است؟
صرافی ابزار معقولی است وقتی زیاد معامله می‌کنید، میان رمزارز و پول بانکی تبدیل می‌کنید یا در حال یادگیری مبالغ کوچک نگه می‌دارید. قاعدهٔ رایج این است که فقط آنچه برای معامله‌های بعدی لازم دارید آنجا بماند و بقیه را برداشت کنید. اگر از صرافی استفاده می‌کنید:
- تأیید دومرحله‌ای را با اپ احراز هویت فعال کنید، نه با پیامک
- اگر صرافی فهرست سفید آدرس برداشت دارد، از آن استفاده کنید
- خریدهای بزرگ‌تر را زود پس از خرید به کیف پول خود ببرید
انتقال از صرافی به کیف پول خودتان
- اول کیف پول خود را بسازید و عبارت بازیابی را روی کاغذ بنویسید.
- در کیف پول، بخش دریافت را باز کنید و شبکه‌ای را انتخاب کنید که صرافی از آن پشتیبانی می‌کند.
- همان شبکه را در صفحهٔ برداشت صرافی انتخاب کنید و آدرس خود را بگذارید.
- فیس برداشت هر شبکه را مقایسه کنید و حداقل مبلغ را ببینید.
- یک مبلغ کوچک آزمایشی بفرستید، صبر کنید برسد و بعد بقیه را بفرستید.
جای ولتیفای در این میان
ولتیفای کیف پول غیرامانی است، نه صرافی: کلیدهای شما روی موبایل خودتان می‌ماند و ما نمی‌توانیم دارایی شما را جابه‌جا یا مسدود کنیم. جایی که این بخش فعال باشد، می‌توانید تتر را با پول محلی از راه معاملهٔ P2P با کاربران دیگر بخرید و بفروشید، در حالی که تتر فروشنده در ضامن روی بلاک‌چین قفل است. معاملهٔ P2P تأیید هویت لازم دارد؛ خود کیف پول نه.
