زرگری و پرداخت با تتر؛ چطور طلا را با رمزارز بفروشیم
طلا و تتر هر دو برای پس‌انداز خریده می‌شوند و بسیاری از مشتری‌ها می‌خواهند با تتر خود طلا بخرند. برای زرگر، گرفتن تتر فرصت است، اما چون مبلغ‌ها بزرگ است، حساب و احتیاط دقیق‌تری می‌خواهد.
بل طلا را مثل همیشه حساب کنید
پرداخت با تتر حساب طلا را عوض نمی‌کند. بل همان اجزای همیشگی را دارد:
- وزن به توله یا گرم و عیار؛ در افغانستان معمولاً ۲۲
- قیمت هر توله یا گرم به افغانی، که خودتان از بازار می‌گیرید
- اجرت، به‌صورت درصد یا مبلغ ثابت
- مفاد فروشنده و قیمت سنگ یا نگین
تبدیل به تتر را در آخر انجام دهید
اول کل بل را به افغانی حساب کنید، بعد مبلغ نهایی را به تتر تبدیل کنید. این‌طور حساب طلا روشن می‌ماند و فقط یک نرخ تبدیل در کار است. نرخ تبدیل باید در لحظهٔ پرداخت قفل شود؛ در یک فروش بزرگ، حتی یک تغییر کوچک نرخ هم مبلغ قابل توجهی است.
مراقب فریب باشید
در فروش طلا، پیش از اینکه جنس از دست شما برود، پرداخت باید کامل روی بلاک‌چین رسیده باشد:
- به اسکرین‌شات پرداخت اعتماد نکنید؛ رسیدن پول را در کیف پول یا روی بل خود ببینید.
- شبکه را روشن بگویید و فقط روی همان شبکه پول بگیرید.
- اگر کمتر از مبلغ رسید، پیش از دادن جنس باقی را بگیرید.
- عبارت بازیابی کیف پول دوکان را هرگز به کسی، حتی کارمند، ندهید.
تتر را کجا نگه دارید؟
پول یک زرگری بزرگ است، پس بهتر است مستقیم به کیف پول خود شما برسد، نه به حساب یک واسطه. با کیف پول شخصی، کلیدها روی موبایل شماست؛ ۲۴ کلمهٔ عبارت بازیابی را روی کاغذ بنویسید و در جای امن، مثلاً همان صندوق امانات، نگه دارید. بدانید که صادرکنندهٔ تتر می‌تواند تتر یک آدرس را مسدود کند؛ برخی زرگرها به همین دلیل بخشی را به TON می‌گیرند.
حساب نقد و تتر را یکی کنید
بیشتر زرگری‌ها هم نقد می‌گیرند و هم حالا تتر. هر دو را در یک دفتر و جدا از هم ثبت کنید و پایان هر روز خلاصهٔ فروش بگیرید. بل و رسید هر فروش را نگه دارید؛ بل طلا با جزئیات وزن و اجرت، اگر مشتری روزی جنس را برگرداند یا بفروشد، کار هر دو طرف را آسان میکند.
در ولتیفای
در پنل وب ولتیفای، بل طلا را به توله یا گرم با عیار پیش‌فرض ۲۲، اجرت، مفاد (پیش‌فرض ۷٪) و سنگ می‌سازید. قیمت طلا را خودتان وارد می‌کنید و مشتری مبلغ افغانی را با نرخ قفل‌شده به TON یا تتر روی شبکهٔ تون می‌پردازد. زبان پنل وب فارسی (ایرانی) است و برای دری‌زبانان خواندنش آسان است. امکانات به کشور بستگی دارد و فیس‌ها پیش از تأیید نشان داده می‌شوند.
