آدرس کیف پول چیست؟ فرق آدرس، کلید عمومی و کلید خصوصی
آدرس کیف پول رشتهای از حروف و اعداد است که برای دریافت رمزارز به دیگران میدهی، مثل شماره‌ی حساب. کلید خصوصی چیزی است که اجازه‌ی خرج کردن می‌دهد و هرگز نباید با کسی به اشتراک گذاشته شود. در ادامه فرق این‌ها و راه‌های جلوگیری از اشتباه را می‌خوانی.
آدرس، کلید عمومی و کلید خصوصی
کلید خصوصی یک عدد محرمانه است که با آن تراکنش امضا می‌کنی. کلید عمومی از آن ساخته می‌شود و آدرس هم از کلید عمومی به‌دست می‌آید، و برگشت از آدرس به کلید خصوصی عملاً ممکن نیست.
پس آدرس را می‌شود با خیال راحت به دیگران داد، ولی کلید خصوصی و عبارت بازیابی را هرگز. عبارت بازیابی ۲۴ کلمه‌ای در واقع نسخه‌ی قابل‌خواندن همان کلیدهاست.
برای تشبیه، آدرس مثل شماره‌ی کارت است که هر کس می‌تواند به آن واریز کند، و کلید خصوصی مثل رمز و دسترسی کامل به حساب. هر کسی که کلید را داشته باشد می‌تواند دارایی را جابه‌جا کند و راهی برای برگرداندن آن نیست.
شکل آدرس در شبکه‌های مختلف
هر خانواده‌ی بلاکچین شکل خودش را دارد:
- اتریوم و شبکه‌های EVM: با 0x شروع می‌شود و ۴۲ نویسه دارد
- ترون: با T شروع می‌شود
- بیت‌کوین: معمولاً با bc1 یا ۱ یا ۳ شروع می‌شود
- سولانا: رشته‌ی طولانی بدون پیشوند ثابت
- ایکس‌آر‌پی: با r شروع می‌شود
- استلار: با G شروع می‌شود
- تون: معمولاً با UQ یا EQ شروع می‌شود
چرا یک آدرس روی چند شبکهی EVM کار میکند؟
شبکه‌های EVM مثل اتریوم، BNB Smart Chain، پولیگان و بیس از یک فرمت آدرس و کلید استفاده می‌کنند، پس همان آدرس 0x روی همه‌ی آن‌ها معتبر است. ولی دارایی هر شبکه جداست.
این در بین خانواده‌ها صدق نمی‌کند: آدرس ترون را نمی‌شود به‌جای آدرس اتریوم گذاشت. اگر شبکهی اشتباه را انتخاب کنی ممکن است پول برنگردد.
برای همین پیش از هر ارسال، ابتدا شبکه و بعد آدرس را بررسی کن.
ممو و تگ
بعضی شبکهها علاوه بر آدرس، یک شناسهی اضافه میخواهند: ممو در استلار، تگ مقصد در ایکس‌آر‌پی و کامنت در تون. صرافیها معمولاً با همین شناسه تشخیص می‌دهند واریز مال کدام کاربر است.
اگر به صرافی واریز می‌کنی و ممو را جا بیندازی، ممکن است واریز دیر یا اشتباه ثبت شود. همیشه ممو را هم کپی کن.
بررسی آدرس و آدرسمسمومسازی
در آدرسمسمومسازی، کلاهبردار آدرسی می‌سازد که ابتدا و انتهایش شبیه آدرس واقعی توست و امیدوار است در تاریخچه آن را کپی کنی. پس فقط به چند نویسه‌ی اول و آخر بسنده نکن.
- آدرس را از منبع قابل‌اعتماد بگیر
- کل آدرس را مقایسه کن، نه فقط ابتدا و انتها
- ابتدا مبلغ کم بفرست
- آدرس‌های ذخیره‌شده را هم دوباره چک کن
دو مثال از اشتباه‌های رایج
اشتباه اول: فرستادن تتر ترون (آدرس T) به آدرس اتریوم (0x). این دو شبکه با هم سازگار نیستند و پول ممکن است گم شود.
اشتباه دوم: کپی کردن آدرس از آخرین تراکنش در تاریخچه. اگر کسی آدرس شبیه‌ساز برایت فرستاده باشد، همان را کپی می‌کنی. پس آدرس را همیشه از منبع اصلی بگیر و کامل بررسی کن.
@handle در ولتیفای
در ولتیفای می‌توانی به‌جای آدرس طولانی به @handle بفرستی. صفحه‌ی بررسی هشدار می‌دهد اگر آدرس شبیه‌ساز یا مسموم باشد، یا اگر آدرس یک handle نسبت به قبل عوض شده باشد.
آدرس‌های کپی‌شده بعد از ۶۰ ثانیه از کلیپ‌بورد پاک می‌شوند.
